Janti

Gözü karaydı, siyahtan kömürdü
Silahtı, vururdu, delerdi tek bakışta
Yürüyünce saatler, dururdu.
Zamanmış, mekanmış, dünya kimin umurunda?

Ah be gülüm
Sana benden nasıl jantim yol olur
Sen beni ittin Bilemezsin
kendimden geçtim

Gelemem kendime yar Gelemem kendime kolay kolay
O zaman, gel yanımda kal…
Gel de bu gece yıkılsın
Yoluna kul köle gönül kapılmış ağlarına

Beni tanırsın Bir kere sevdim yanarım aşkım adına
Ve bu gece yıkılsın Yoluna kul köle gönül kapılmış ağlarına
Başım önde kapına geldim
Yalanı da gör arada açı kuluna

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir