Adsız – KIRAÇ
Oturmuşum yatağa Ben beni düşünürüm Kapı baht kapısı Bahtımın kapısı kapalı Karanlığın rengini bilmem Aydınlık ne demek Mutlu olmak sevmekse...
Oturmuşum yatağa Ben beni düşünürüm Kapı baht kapısı Bahtımın kapısı kapalı Karanlığın rengini bilmem Aydınlık ne demek Mutlu olmak sevmekse...
Suları kurumuş nehir gibiyim Daha baştan yorulmuş durur gibiyim Bundan sonra sonumu görür gibiyim Söyle kendin kendin çal kendine ağla...
Görmüyorsa gözlerin Bu senin suçun sevgilim Terk edip gidemezsin Kaderimsin sen benim Anla artık Seni ne çok seviyorum Bir gün...
Karlı dağların ardı gurbetmiş Burda elin kahrı bitmiyor anne Duydum ki gözyaşın ümidi kesmiş Oğlun bu gurbette yanıyor anne Duydum...
Arabesk Günler Ağladım günlerce Sordum gecelerce Sandım bir bilmece Bittim gidince Ne arabesk günler geceler yaşadım Resmine bakıp bakıp ağladım...
Öğrenir mi er ya da geç gülmesini yüreğim Sağ sola savrulur, yaralanırım Zor bu hayat bebeğim Bir yani demirden kor,...
Korkmadan bir bak gözlerime Birazcık inan şu sözlerime Aşk perisi girdi düşlerime Sıkı tutun ellerime Cesaret lazım gerçek aşka Güven...
Zerda’m Ankara’da olmaya can atıyorum Mutlaka kazanmalıyım şu sınavı ne büyük şehir dimi? Osman’ın penceresinden bakınca böyle kocaman bir ışık...
Bir rüzgârla gelen güzelim düşler Bir yağmur yağar unutulur gider Avutma beni ben biliyorum Avutma beni anlıyorum Bir varsın bir...
Her akşam yattığında dört duvarın arasında Sessiz sessiz ağlarsın yalnızlığın koynunda Acı veren bu günleri unutursun zamanla Kötü gider güzel...
Ayrılmam senden çünkü sen bana kadarsın Yola gelmez şu dünyaya İnandığım bağlandığım kadınsın Ayrılamam senden çünkü sen bana kadarsın Yola...
İtiraf ettim kendime, seviyormuşum meğer diye Sonrada güldüm halime, çocuk musun oğlum diye Meğer hep çocukmuşum büyümemişim kalmışım Hiç farkına...