Karşıyaka’da İzmir’in gülü
Seyran ediyor elinde mülü
Beri yakada gönül bülbülü
Ne garip garip öter yuvada
Ne hazin hazin uçar havada
Bakın şu kızın ela gözüne
Sabah güneşi vurmuş yüzüne
Sitem hançeri takmış göğsüne
Dalıyor gözlerime, uzaklarda aramasam da Doyamadım özlemine, tuzaklar var yollarımda Dalarım gözlerine, kanarım yine sözlerine Yansam da doyma küllerime Dalarım
Yaktım bu gönlü, deli divanım Güzeller yıktı bilmeden binamı Ah, düştü gözlerimden hatıralarım Cebinde gençliğim, içimde sancılarlayım Bu aşkın itibarını
Vurgun yemiş misali gönlüm tutuldu aşka Ciğerimden yanıyorum ben bu defa başka Bu yangın benle ölünceye dek yaşasın varsın Dünyanın
Beni bir yerde bir kadın bulmuş gibi Tıkananan gönlüm görmüş dibi Beni bir yerde bu kadın gömmüş gibi Her doğru
Önceki Söz