Sedef Sebüktekin – Uyu

Kendimi kırdım bile bile karanlığımda
En keskin uçlarıyla kalbime saplandı varlığım

Sabah saklar mı hiç yalnızlığını
Aslında hep kendinden kaçtığını

Dur bitirme cümleni
Yapmadık üstümüze düşenleri
Anlat ruhum yorgunluğunu
Sen bekleme sar kendini
Farkına vardığında herşeyi
Anlat ruhum
Yorgunluğunu
Uyu, uyu, uyu
Uyu, uyu, uyu

Durduğum yerin ötesinde arardım derdimi
Sınırlarımı çizmediğimde kandırdım kendimi

Sabah saklar mı hiç yalnızlığını
Aslında hep kendinden kaçtığını

Dur bitirme cümleni
Yapmadık üstümüze düşenleri
Anlat ruhum yorgunluğunu
Sen bekleme sar kendini
Farkına vardığında herşeyi
Anlat ruhum
Yorgunluğunu
Uyu, uyu, uyu
Uyu, uyu, uyu

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir