Yorgun Geceler – Ebru GÜNDEŞ
Çok zor çekilir sensizliğin gecesi Çok zor çözülür sensizlik bilmecesi Dilimden düşmez isminin ilk hecesi Bitip tükenmez yıllara ağlıyorum Yorgun...
Çok zor çekilir sensizliğin gecesi Çok zor çözülür sensizlik bilmecesi Dilimden düşmez isminin ilk hecesi Bitip tükenmez yıllara ağlıyorum Yorgun...
Yıkıla yıkıla yaşayan benim Geceler boyunca kahrolan benim Ah edip inleyen yıpranan benim Kötüysem düşkünsem kime ne bundan Hayatım karanlık...
Yeşil ördek gibi Daldım göllere Yeşil ördek gibi Daldım göllere Sen düşürdün beni Dilden dillere Başım alıp gidem Gurbet ellere...
Yazık şu geçen zamana yazık Yalan mıydı biz mi aldandık? Yazık gençliğimize yazık Nasıl böyle erken yıprandık? Böyle mi sona...
Duysun dağlar taşlar Duysun sesimi Sensiz gecen günler Verdi dersimi Vermeden sevgilim Son nefesimi Olanları unut affet sevgilim Yeter ki...
Bir oyunla başladı bütün hikâyem Ne başı, ne sonu belli değil Yaşamadım çocuksu günleri Hesabını kime soracağım bugün Kime belli...
Engel mi mesafeler aşk yoluna meşk yoluna Değer mi sebepsizken ayrılığa Baş koydum ben seninle mutlu aşk yoluna meşk yoluna...
Yüzüne bir gülen İnan iflah olmuyor Nedir bu çektiğim senden Aşkım sana yetmiyorsa Bırak beni gideyim İkimizi kurtar bu dertten...
Uzaklarda dilsiz bir sevda sesi Çağırıp dursa da ben gidemem ki Kalmadı gönlümün kimi kimsesi Yalnızlık burcundayım yine bu mevsim...
Seninle bir zaman gezdik el ele Sımsıcak bakışın bir yalan mıydı? Bir ateş düşürdün garip gönlüme Sevdim diyen dilin bir...
Yüce dağ başında yatmış uyumuş Ela gözlerini uyku bürümüş Evvel küçücükmüş şimdi büyümüş Aman aman Oy beni beni Sar beni...
Kalbime sen anlat ayrılığı, ben yapamam O seni başka biliyor ölsem de anlatamam Bitti desem, gitti desem Kim inanır Allahını...