Eypio – Kalbini Verdin
Kalbini verdin sen de kiraya Bu şehrin göllerine çalmadık mı maya? Ben hasta olup yedim deva, ya Çok oldu, gözlerini...
Kalbini verdin sen de kiraya Bu şehrin göllerine çalmadık mı maya? Ben hasta olup yedim deva, ya Çok oldu, gözlerini...
Ne sandın belki utandım Gözlerinde yaştım her damlaya sardım Bi andım hüsn-ü zandım Yalan da olsa her gülüşe kandım Tamam...
İtirazım var bu zalim kadere İtirazım var bu sonsuz kedere Feleğin cilvesine, hayatın sillesine Dertlerin cümlesine itirazım var Yarım kalan...
Yan yan yandır yanalım Küldür kalanı Hüzündür devamı Bu devran döner Bi yanım latin bi yanım Müslüm’e yakın Suyla karışık...
Ömrümün bu aralar kışındayım Ak düşse saçıma bu genç yaşımda Düşsün çekeriz eğer suçumsa Yerim dost için dinamiti lokumsa Dokunma...
Yüreğim delik deşik ama sana vurgunum Zehir olsan içerim çünkü sana mecburum Vereceksen ver bi kader Suskunluğu kime yarar Bende...
Baktım gördüm bozdular dengeleri Kızımda gördüm inan bütün pembeleri Ayakta dur sen sikerler bak derbederi Yaktılar oğlum siyah beyaz belgeleri...
Beni düşünme Yansam seninle Çektik her ne varsa Hem dert, hem de yan Dünya böyle bir yer Şeytan ve melekler...
Aye Boşuna yormayın bu kalbi Sizi üzmek aklıma hiç gelir mi Umudumu kaybetmedim Gülmekten vazgeçmedim Zorluklara inat edip Kolay kolay...
Neden gitmedin, sana rağmen kanla doldu ellerim Neden silmedin, buna rağmen yaşla doldu gözlerim Var göğsümde bir kaç delik, kurşun...
Bir bak durumum oldukça net Hep yolumda bent var kalbimde Stant Söyle böyle aşka gidip neden almadın patent yürüyen bir...
Öyle bi’ ağırlık var benim hep üstümde Onlara “”Ben küstüm”” de, hatam var her özrümde Günahım var da ben ondan...