Güneş yorgun – Ajda PEKKAN
Günler geçti sen yoksun Özlem dolu benliğimde renkler solgun Rüzgâr delice esse de deniz durgun Gönlüm gibi güneş yorgun Aşk...
Günler geçti sen yoksun Özlem dolu benliğimde renkler solgun Rüzgâr delice esse de deniz durgun Gönlüm gibi güneş yorgun Aşk...
Bomboş kaldı bak evimiz Nereye gitti sevgimiz Gülen bir resimde sanki ikimiz Çok mutlu olmuş gibiyiz Hatıradan hatıraya koşar Kalbim...
Hatırlar mısın bizi sen o yıllarda Başbaşa cebimiz boş hayaller zengin Koşardık ordan oraya el ele karda yağmurda Aşk diye...
Her sabah uyandığında Beni farzet yanında Böylece kolaylaşır herşey birden Bakarsın gelirim aniden Fırsat verme gözyaşlarına Söz geçmez anılara Bugünü...
Hepsi boş hayatta Bir sev de anla Herşey boş değilse Gel de kanıtla İstersen güneş ol Al da ısıt ellerimi...
Sisli gözlerin dalmış uzaklara Dargın gibisin insanlara Yabancısın sanki geçtiğin sokaklara Tozlu çapraşık yollara Geçerken yanımdan o an tanımadın...
Çok sabahladığım bu yerde Uğradım geçerken de Tanır mıydım eskiden de Kendimi gördüm sende Madem teselli ararsın Neden içer ağlarsın...
Gönlüm gezindi eski günlerde Aradım buldum kendimi o sevgilerde Kimi dost yüzler hala güvendiğim Kimiyle mutlu kimiyle mutsuz olmuşum bir...
Yıllardır yabancı gibi Yaşadım benliğimle ben Anlaşmadım bir gün bile Aşk yüzünden Kendi kendimle ben Dost oldum yeniden Eski günlerimiz...
Gördüm uzaktan kendimi, tanımadım bu halimi Seneler yıpratmış beni kim derdi ki Silinmiş tüm hatıralar kapanmış eski yaralar Etrafımda yabancılar...
Gördüklerim sanki bir korkulu rüya Herşeyini yitirir bir anda dünya Yeşiller solar birden döner sarıya Sevgililer yabancıya Kim derse ki...
Tri lay lay li tri lay lay li Tri lay lay li tri lay lay la Nasılsın iyi misin Sorarsam...