Nükhet DURU – Uzunlar
Ben köşeliydim hayat dedi düz olana yanaşırım Neydi bu, neydi bu? Tamam dedim al ama ver bana mutluluğu barışırız Oldu...
Ben köşeliydim hayat dedi düz olana yanaşırım Neydi bu, neydi bu? Tamam dedim al ama ver bana mutluluğu barışırız Oldu...
Takalar geçiyor allı yeşilli Takalar geçiyor dümenleri lâzlı Takalar geçiyor en nazlı Yelkenlilerden de güzel Güvenli sularda işsiz dönenen Gezi...
Bilirim çok sevmenin cezasını Yaşadım birçok defa, bu ilk değil Tanırım ihanetin acısını Ağladım birçok defa, bu son değil Sebepler...
I found my love in Portofino Perché nei sogni credo ancor Lo strano gioco del destino A Portofino m’ha preso...
Beni durduramazsın Ben aşk dolu ırmağım Damarlarından geçip Kalbine akacağım Kemer olup saracağım ince belini Tarak olup çözeceğim saçın telini...
Denememişsen kendini Bilmiyorsundur demek Bende mi öğreneceksin sevmeyi Denememişsen kendini Bilmiyorsundur demek Bende mi öğreneceksin sevmeyi Düşündüğün âşık olmayacaksın Olduğun...
Yok ki bu dünyada küllenmeyen bir yangın Evet ilk zamanlar bende hiç geçmeyecek sandım Bilenler haklıymış, zaman her şeye ilaçmış...
Ayrılmadan sevmek güzel sevgilim Bütün ıstırabı of hep bana yükle Ne diyecektim tutuldu dilim Al gönlümü diyar, diyar sürükle Al...
Aklımda sen Fikrimde sen Kalbimde, ruhumda sen Aklımda sen Fikrimde sen Kalbimde, ruhumda sen Baygınım ben sana Candan yana yana...
Yok sayarsam ruhumu Öder mi hayat bana borcunu? Gözümden düşmeseydi kader Unutturur muydu acımı? Hesap mı kaldı sormadığım? Ateş mi...
İncecik ipleri vardı Onu şimdilik hayata bağlayan Küçücük gözleri vardı Ağladığında beni maviye boyayan O hayatımın çocuk yanıydı Beni sevdi...
Güneşle ışık gibiydik Toprakla ağaç gibiydik Denizle dalga gibiydik Ne oldu, ne oldu? Ne oldu bize? Ne oldu, ne oldu?...