Serdar ORTAÇ – Yasemin
Yoruldum efkârdan, yalanlardan Gittiğin günden beri ben sana mecburum Çaresiz o aşklara mensubum Alın yazım tılsımım efsunum Seni sevmeye mecburum...
Yoruldum efkârdan, yalanlardan Gittiğin günden beri ben sana mecburum Çaresiz o aşklara mensubum Alın yazım tılsımım efsunum Seni sevmeye mecburum...
Kimlerden sorarım seni? Kimlerden haber alırım? Kim bilir, yıllar sonra Koynunda yaşlanırım Kim bilir yıllar sonra Koynunda yaşlanırım Ayrılık zor...
Benden geçti Olacak bunun bi’ bedeli Şimdi arasın dursun Aramak zoruna mı gitti? Hayırdır? Beni mi andın? Çınlar oldu kulağım...
Ayrıldıktan beri tek nefes almadım Kalbime yok dokunuş Bildiğim her şeyi unuttum sayende Buna aşk meşk de dâhil Gözüne sürmeyi...
Bir daha baştan başlamaya hevesim bile yokken Kendimi boşluğa fırlatarak inanılmazı başarıyorum Belki de kendimi boş yere hiç üzecek biri...
Bu kaçıncı mevsim Bu kaçıncı bahar Bu sahte gülüşün ne anlamı var Yüzüme bakmaya Cesaretin yok mu? Yoksa gizlediğin bir...
Ah sen ne güzel, ne güzel gülüyorsun Kız sen ne güzel, ne güzel bakıyorsun Karşında duramaz, inan hiç kimse Bakışlarında...
Gel ışığını benimle paylaş Gel kanatların havada Gel süzülüşünü seyret benimle Umutla gökyüzünü seyret Eğer mavi aşk ise Gel bizimle...
Dünyalar benim olsa Gözlerim bir şey görmez Konu aşk, aşk olunca Akıl kalbe, hükmetmez Dünyalar benim olsa Gözlerim bir şey...
Anlat, ne zaman geldi sonu? Hepten yaralı hikâyemin Ben çok denedim aynı yolu Küskün yüreğim artık senin Gel bir bak,...
Sen aldırma Giderim buralardan Bir pantolon bir ceket Sen aldırma Giderim uzaklarda Yaşadığımı farz et Anan senin anan yârim Baban...
Can pare pare Savruldum aşktan Gönlüm avare Haydi, sil baştan Gözlerindeki yaştan Nasibim olan aşka Teslim oldum çoktan Çaresi yok...