Zeybek Yemini – Tolga ÇANDAR
Efe: Kızanlar, bu dağların sahibi kim?
Kızanlar: Erimiz!
Efe: Yiğidi kim?
Kızanlar: Efemiz!
Efe: Susuz derelerde kavak biter mi?
Kızanlar: Bitmez!
Efe: Bitkisiz diyarlarda duman tüter mi?
Kızanlar: Tütmez!
Efe: Yiğit kime derler?
Kızanlar: Sözünde durup, efesiyle ölene.
Efe: Korkak kime derler?
Kızanlar: Sözünden dönen, aman dileyene.
Efe: İnsan dünyaya niçin gelir?
Kızanlar: Ölmek için!
Efe: Doğup ta ölmekten kuşkulanan bebeler?
Kızanlar: Dertlenip. Hortlamaya!
Efe: Varyemezlere acımak mı yoksa dayak mı haktır?
Kızanlar: Dayak haktır.
Efe: Yiğitlerde ne yoktur?
Kızanlar: Merhamet.
Efe: Korkaklar zeytini nerde düğerler?
Kızanlar: Ağaç dibekte.
Efe: Yiğitler yağı nerde kavururlar?
Kızanlar: Zalim göbeğinde.
Efe: Sözünde durmayan kahpe bacının öz kızanı olsun mu?
Kızanlar: Olsun!
Efe: Su dualı yatağan böğrüne batsın mı?
Kızanlar: Batsın!
Efe: Doğru söylediğinize Nasuh tövbesi olsun mu?
Kızanlar: Olsun!
Önceki Söz